ICSI na mislukte IVF: de strijd naar ICSI en een wens die blijft groeien
Deel 5: ICSI na mislukte IVF
In onze columns nemen verschillende vrouwen je mee in alle hoogte- en dieptepunten van hun reis naar het moederschap. Je leest hier deel 5 over ICSI na mislukte IVF in het verhaal van Maaike en haar partner Jeffrey. Al 3 jaar proberen zij zwanger te worden en lijkt niets te werken. Zowel IUI als IVF blijken voor hen niet de oplossing. Zou ICSI dan het antwoord zijn? Mis je het begin van deze weg naar ICSI na mislukte IVF? Lees eerst deel 4.
De enige oplossing voor geen bevruchtingen bij een IVF-poging is om ICSI te proberen. In plaats van dat zaadcellen zelf moeten zwemmen om een eicel te bereiken, worden deze in de eicellen geprikt. Het verschil met IVF is dus dat de bevruchting kunstmatig tot stand wordt gebracht. De artsen hadden niet verwacht dat dit bij ons nodig zou zijn, omdat mijn eicellen en ook Jeffrey’s zaadcellen gezond waren; het kwam zelden voor in onze situatie, vertelden ze. Maar goed, de hele rits moest dus opnieuw, met alle spuiten en ook de punctie. Toch besloten we dit te doen.
Vijf goede embryo’s
Drie puncties krijg je in Nederland vergoed, ook al was bij ons de eerste voor niks. Dit voelde enorm oneerlijk en de kansen werden dus minder. IVF is namelijk al het eindstation. Inmiddels waren we ook weer 2 maanden verder, wat verplicht is na een punctie in verband met het herstel. Ons prikschema werd iets aangepast, zodat het sneller kon gaan en zo stonden we er weer, klaar voor een nieuwe punctie. Gelukkig waren ze dit keer wat ruimer met de morfine en was de pijn dragelijker.
De dagen daarna zijn zo slopend en spannend. Zou het nu lukken om bevruchtingen te krijgen? Uiteindelijk was het daar, het verlossende woord: we hadden 5 goede embryo’s die dag 5 gehaald hadden. Het eerste embryo is 5 dagen later teruggeplaatst en er was weer een sprankeltje hoop, want met ICSI lukte het dus wel. Dit was een van de moeilijkste dingen: hoop houden. Je weet immers nooit wanneer het einde in zicht is, maar wat zouden we nog hebben zonder hoop?
Biochemische zwangerschap
Elf dagen na de terugplaatsing mag je een test doen. Door de hormonen word je niet ongesteld, dus moet je testen. Dit deden we.. en ja hoor, ik had een positieve test! Maar de test was zo licht, dat we erg twijfelden. De dagen daarna deed ik iedere ochtend een nieuwe test, ontzettend slopend, terwijl de adrenaline dagenlang door mijn lijf gierde. De testen bleven licht en uiteindelijk werden ze wit. Ik was dus even zwanger geweest, maar het was vroegtijdig misgegaan.
De arts bevestigde dit. Men spreekt dan van een biochemische zwangerschap. Dit is eigenlijk een miskraam voor de 5 weken, dus voordat het waarneembaar is met een echo. Toch zag onze arts het ergens als een goed teken, want ik kon dus zwanger raken. Voor mij voelde dit niet zo. Ik was nog meer gebroken dan ik al was en ben 3 weken thuis gebleven op aanraden van de huisarts, vanwege burn-out gerelateerde klachten. Ik was op, ik kon niet meer. Het had zijn tol geëist.
De zoveelste tegenslag
Niet alleen ik was gebroken, maar Jeffrey net zo. Ook je dichtstbijzijnde kring leeft mee en iedereen was ontzettend verdrietig na de zoveelste tegenslag. Het feit dat het dus eigenlijk om een miskraam ging en niet alleen om een gemiste ronde, maakte het mentaal allemaal nog erger. Waarom was het niet blijven zitten? Waarom mocht het niet goed gaan? Het vertrouwen in je lichaam wordt steeds meer op de proef gesteld. Na die 3 weken thuis ging ik langzaam weer aan het werk, maar met mijn werk in de kinderopvang was alles dubbel zo confronterend. Ik werk op de BSO, maar ik kon bijvoorbeeld geen baby zien of horen of ik barstte alweer in tranen uit.
Zo’n vroege miskraam blijkt vaak voor te komen. De meeste mensen weten het niet eens, maar omdat je in het traject moet testen, weet je het helaas dus wel. Ik denk dat dit, achteraf, belangrijk is om te beseffen. Het komt zoveel voor en je bent echt niet alleen.
Een nieuwe terugplaatsing
Na een tijdje rust waren we klaar voor een nieuwe terugplaatsing, want je hebt inmiddels die embryo’s met zoveel moeite verkregen en je wens blijft maar groeien. Je gaat nu toch niet opgeven?! Dan weet je in ieder geval dat je er alles aan gedaan hebt. Dus, terugplaatsing nummer 2: de terugplaatsing van de eerste cryo.
Weer niet gelukt
Helaas weer niet gelukt, maar dit keer had ik me mentaal op een teleurstelling voorbereid. Wellicht uit zelfbescherming. Ik zei het toch, gaat er dan door je hoofd. Vertrouwen had ik toch al jaren niet meer, dus deze mislukte ronde kwam niet onverwacht. Ik schonk er niet te veel aandacht aan en stopte de pijn eigenlijk gewoon weg. Soms gebeurde er iets verdrietigs en kon ik niet eens meer huilen.
Op een gegeven moment raak je ook verdoofd van je gevoel na zoveel tegenslagen. Je raakt verwijderd van je lichaam en van je geest. Ik denk ook dat sommige momenten achteraf echt heel traumatisch zijn geweest. Je bent niet meer jezelf. Je gaat maar door, zit in een rollercoaster die niet meer stopt en waar je niet uit kan komen. Je raakt gewoon een beetje de zeggenschap over je leven kwijt, zo voelt het, doordat de wens zo groot en intens is, dat dit alles in beslag neemt. Ik denk dat dit belangrijk is om te weten voordat je eraan begint, zodat je jezelf daar waar nodig op tijd in acht kunt nemen.
Nog 3 embryo’s over
Met nog maar 3 embryo’s over, voelde de tijd inmiddels ook als een tikkende bom. In gedachten zag ik alweer een nieuwe punctie aankomen, dus wilde ik alle kansen aangrijpen om terugplaatsing nummer 3 te laten slagen. Het was genoeg geweest zo. Zo ging het bij ons met ICSI na mislukte IVF tot nu toe.
Ervaring met ICSI na mislukte IVF? In de FertiFriend Community deel je jouw verhaal met vrouwen die precies weten hoe dit voelt.
Disclaimer: De artikelen op dit platform zijn geschreven door FertiFriend en zijn bedoeld voor informatieve doeleinden. Aan de inhoud van deze artikelen kunnen geen rechten worden ontleend. Wij raden altijd aan om advies in te winnen bij uw behandelend arts voordat u beslissingen neemt over uw gezondheid en behandelingen.
Kom je een foutje tegen? Laat het ons dan weten via hello@fertifriend.nl
