In onze columns nemen verschillende vrouwen je mee in alle hoogte-en dieptepunten van hun reis naar het moederschap. Je leest hier het eerste deel van het verhaal van Willeke (41 jaar). Willeke woont met haar man in Friesland . Ze is vervroegd in de overgang geraakt en ongewenst kinderloos.
Eerlijk gezegd, heb ik lange tijd afkeer gehad voor “voorstelrondjes”. Verschrikkelijk toch? Dat je in een groep zit en dat iedereen dan zo’n lijstje afgaat. Heel lang voelde ik me onzeker en anders dan de rest van de groep. Met alle ogen op me gericht, las ik dan in hun ogen: “Waarom heeft zij geen kinderen?” Nou, dat zal ik vertellen. Ik ben op onverklaarbare wijze vervroegd in de overgang geraakt.
POI
Het vermoeden van POI (Premature Ovariële Insufficiëntie) werd uitgesproken na een relatief kort, maar intensief fertiliteitstraject. Ik moest hiermee stoppen, omdat de stimulerende hormonen niet meer aansloegen. Ik was toen 30 jaar. Andere opties om nog een gezin te kunnen stichten waren: eiceldonatie, adoptie en pleegouderschap. De mogelijkheid van de vervroegde overgang stopte ik ver weg en wilde ik niets van weten.
Na een periode van 4 jaar onze opties te hebben onderzocht en mezelf groot en sterk te houden voor de buitenwereld, was de koek op. Ik moest weten of ik in de overgang was, want ik was mezelf niet meer. Ik had zoveel klachten, ik was zowel fysiek als mentaal een wrak. Op mijn 34e kreeg ik uitsluitsel: ik ben vervroegd in de overgang. Mijn wereld stortte in, samen met mijn toekomstbeeld.
Na grondig onderzoek kwamen mijn man en ik tot de conclusie dat er geen gezinsuitbreiding zou komen.
Een nieuw perspectief
We waren elkaar bijna kwijtgeraakt door alles wat er speelde. We besloten voor elkaar te gaan en onze toekomst een nieuw perspectief te geven. Oh man, wat was dat hard werken. In mijn omgeving bestond ongewenste kinderloosheid niet. Ik moest mezelf onder ogen komen en aan mijn heling werken. Ik was doodongelukkig.
Mijn redding was ademtherapie. Opgekropte emoties, gevoelens en angsten leerde ik los te laten. Niet met mijn hoofd, maar vanuit mijn lichaam. Er kwam rust, zelfliefde en eigenwaarde voor terug. Ik voel me nu zelfverzekerd, vrouwelijk, gelukkig en ontzettend dankbaar. Door alles wat ik heb meegemaakt ben ik een evenwichtiger, veerkrachtiger vrouw geworden.
(tekst gaat verder onder de afbeelding)
Hierdoor heb ik van mijn pijn een missie gemaakt en nu begeleid ik jonge vrouwen in de overgang. Vooral in mijn omgeving is daar weinig voor en dus wil ik daarin het verschil maken. Mijn wens is dat ik jou kan inspireren om jezelf serieus te nemen. Je laten zien dat kwetsbaarheid deuren opent om anderen te vinden en je juist te verbinden. En terwijl ik deze missie nastreef, ben ik hier voor jou. Ik neem je de komende tijd mee in de ups en downs van ongewenste kinderloosheid en de vervroegde overgang, met maar één doel: jou steun en (h)erkenning bieden.
Liefs en bubbels,
Onthoud dat je niet alleen bent en dat er hulp beschikbaar is. Samen kunnen we een community van steun en begrip creëren, zodat niemand zich alleen hoeft te voelen in hun proces. Als je meer informatie wil of gewoon je verhaal wil delen, voel je vrij om een reactie achter te laten in onze community. We zijn hier om te luisteren en te steunen.
Disclaimer: De artikelen op dit platform zijn geschreven door FertiFriend en zijn bedoeld voor informatieve doeleinden. Aan de inhoud van deze artikelen kunnen geen rechten worden ontleend. Wij raden altijd aan om advies in te winnen bij uw behandelend arts voordat u beslissingen neemt over uw gezondheid en behandelingen.
