In onze columns nemen verschillende vrouwen je mee in alle hoogte-en dieptepunten van hun reis naar het moederschap. Je leest hier het vijfde deel van het verhaal van Willeke (41 jaar). Willeke woont met haar man in Friesland . Ze is vervroegd in de overgang geraakt en ongewenst kinderloos.
Toen mijn man en ik jaren geleden een huis wilden kopen, was dat met de blik op de toekomst gericht. We keken naar huizen die groot genoeg waren om met een gezin fijn te kunnen wonen. Want, dat was mijn toekomstbeeld en mijn grote wens.
Toen vervolgens de auto aan vervanging toe was, kozen we voor een ruime stationcar waar we als toekomstig gezin mee vooruit konden. Want, met een baby heb je veel spullen mee te nemen als je op pad gaat, was mijn gedachte.
In ons (gezins)huis kwam een grote eettafel te staan waar we met ons toekomstige gezin rondom zouden zitten. Om te eten, te kletsen en om spelletjes te doen. Tenminste, zo zag ik het voor me.
Het liep anders
Maar de beoogde kinderkamers boven in ons huis bleven leeg. Door de vervroegde overgang werd mijn toekomst een heel andere richting op geduwd. Een leven zónder kinderen. Dat moest ik accepteren en uiteindelijk is me dat gelukt. Maar mijn omgeving bleef hetzelfde en ik had er last van.
Daar was werk aan de winkel, want op mijn leefomgeving en hoe ik die inrichtte had ik wel invloed. Ik had een hekel gekregen aan de veel te ruime auto, de grote eettafel en de lege slaapkamers. Elke dag deze confrontaties aan te moeten gaan en te beseffen wat ik niet had…
(tekst gaat verder onder de afbeelding)
Het moest anders
Het moest anders, besloot ik. De bolide ging weg en er kwam een leuk klein racebakkie voor in de plaats. De eettafel ruilden we in voor een klein rond model, waar je gezellig met z’n tweeën aan kunt zitten tafelen en kletsen. De slaapkamers kregen een nieuwe bestemming. Mijn keuzes voelden goed!
Ik leerde te leven in het nu, tot me te nemen wat er nu is. Ik leerde ontdekken waar ik van hou, waar mijn hart van in vuur en vlam gaat staan. Ik leerde niet meer te leven vanuit wilskracht, maar veel meer vanuit veerkracht.
Hoe zit dat bij jou? Leef jij vanuit wilskracht of veerkracht?
Liefs en bubbels,
Onthoud dat je niet alleen bent en dat er hulp beschikbaar is. Samen kunnen we een community van steun en begrip creëren, zodat niemand zich alleen hoeft te voelen in hun proces. Als je meer informatie wil of gewoon je verhaal wil delen, voel je vrij om een reactie achter te laten in onze community. We zijn hier om te luisteren en te steunen.
Disclaimer: De artikelen op dit platform zijn geschreven door FertiFriend en zijn bedoeld voor informatieve doeleinden. Aan de inhoud van deze artikelen kunnen geen rechten worden ontleend. Wij raden altijd aan om advies in te winnen bij uw behandelend arts voordat u beslissingen neemt over uw gezondheid en behandelingen.
